Γκνέντιτς ποιητή Νικολάι Ιβάνοβιτς: βιογραφία, τη δημιουργικότητα και ενδιαφέροντα γεγονότα

Γκνέντιτς Νικολάι Ιβάνοβιτς - ποιητής και συγγραφέας, ο οποίος έζησε στη χώρα στα τέλη του 18-19 ου αιώνα. Ευρύτερα γνωστός για τη μετάφραση του στα ρωσικά του Ομήρου «Ιλιάδα», η επιλογή αυτή έχει γίνει αναφορά σε εύθετο χρόνο. Σχετικά με τη ζωή και την τύχη του έργου του ποιητή, θα συζητήσουμε λεπτομερώς σε αυτό το άρθρο.

Γκνέντιτς Νικολάι Ιβάνοβιτς: Μια βιογραφία. παιδική ηλικία

Το μέλλον συγγραφέας γεννήθηκε στην Πολτάβα, 2η Φεβρουαρίου 1784. Οι γονείς του καταγόταν από ένα παλιό ευγενών οικογενειών, σχεδόν εξαθλιωμένη από τη στιγμή. Μικρή Νικολάου έχασε τη μητέρα του, και στη συνέχεια σχεδόν έχασε τη ζωή του - ευλογιάς σε εκείνες τις ημέρες ήταν μια φοβερή ασθένεια. Αυτή η ασθένεια παραμορφωμένο πρόσωπο Γκνέντιτς και τον έγδυσαν από τα μάτια του.

Το 1793, το αγόρι εστάλη για σπουδές στην Πολτάβα Θεολογική Σχολή. Πέντε χρόνια αργότερα, το σχολείο έχει αποφασίσει να κινηθεί μαζί με τους μαθητές στην Νοβομιρχορόντ από Πολτάβα. Αλλά ο Ιβάν Πέτροβιτς, ο πατέρας Γκνέντιτς, πήρε τον γιο του από το σχολείο και αποστέλλονται στο Χάρκοβο Collegium. Εκείνα τα χρόνια, ο θεσμός αυτός θεωρήθηκε το πιο διάσημο ουκρανική σχολείο. Collegium μέλλον ποιητής αποφοίτησε το 1800, στη συνέχεια μετακόμισε στη μόνιμη κατοικία στη Μόσχα.

Εδώ μαζί με έναν παλιό φίλο Alexei Yunoshevskim πήρε το Γυμνάσιο του Πανεπιστημίου της Μόσχας σύνορα. Αλλά μέσα σε λίγους μήνες, καθώς το αγόρι μεταφέρθηκε στο μαθητή στη Φιλοσοφική Σχολή, που αποφοίτησε από το 1802 μια λαμπρή χρονιά.

η πρώτη δημοσίευση

Στα φοιτητικά του χρόνια Γκνέντιτς Νικολάι Ιβάνοβιτς έγινε φιλικό με τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας Λογοτεχνών, η οποία περιελάμβανε Α Τουργκένιεφ, ο Αλέξανδρος Merzlyakov, Α Kaisarov. Όπως ο ποιητής ήταν φίλος με τον θεατρικό συγγραφέα Ν Sandunova. Εκείνα τα χρόνια, ο νεαρός άνδρας ενδιαφέρεται για τις ιδέες tiranoborcheskimi, πιστώνεται Schiller.

1802 χαρακτηρίστηκε για πρώτη χαρούμενη περίπτωση Γκνέντιτς - την πρώτη φορά μετάφραση δημοσιεύεται. Ήταν μια τραγωδία, «Abyufar», γραμμένο από τον Γάλλο Jean Dyusisom. Την ίδια στιγμή, το φως έχει δημοσιευθεί για το πρωτότυπο έργο του συγγραφέα - «Maurice, ή το θύμα εκδίκησης» του μυθιστορήματος Ένα χρόνο αργότερα, υπάρχουν μόνο δύο μετάφραση Schiller - το μυθιστόρημα «Δον Corrado de Guerrero» και η τραγωδία «Συνωμοσία Fiesco.»

Αλλά τα χρήματα, παρά το γεγονός ότι ξεκίνησε η εκτύπωση, ακόμα δεν είναι αρκετό, έτσι ώστε το σχέδιο να συνεχίσουν τις σπουδές τους πρέπει να φύγουν. Το 1802, ο ποιητής μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη. Εδώ παίρνει επίσημα στο Τμήμα Δημόσιας Εκπαίδευσης. Αυτό το μέρος Γκνέντιτς θα κρατήσει μέχρι το 1817.

Όλα ελεύθερο χρόνο συγγραφέας του δίνει μαθήματα στο θέατρο και τη λογοτεχνία. Σε αυτόν τον τομέα θα επιτευχθεί σημαντική επιτυχία, και επίσης έκανε την γνωριμία του Πούσκιν, Krylov, Zhukovsky, Derzhavin και κάποιες μελλοντικές Decembrists.

γραφείο

Γκνέντιτς Νικολάι Ιβάνοβιτς κέρδισε γρήγορα φήμη ενός μεγάλου ποιητή και μεταφραστή. Αυτή η φήμη άνοιξε μπροστά του στο σπίτι, και πολλοί υψηλόβαθμοι ευγενείς της Αγίας Πετρούπολης, συμπεριλαμβανομένης της Stroganov και Olenin. Χάρη στην υποστήριξη των ανθρώπων που ο συγγραφέας το 1811, έγινε μέλος της Ακαδημίας, και στη συνέχεια διορίστηκε βιβλιοθηκάριος της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Imperial, όπου ήταν επικεφαλής του τμήματος της ελληνικής λογοτεχνίας.

Σύντομα Γκνέντιτς Νικολάι Ιβάνοβιτς στενοί φίλοι με το κρέας ελαφιού. Είναι ενωμένοι από ένα κοινό ενδιαφέρον για το θέατρο και τον αρχαίο κόσμο. Αυτό άλλαξε σημαντικά το υλικό και την επίσημη θέση του ποιητή.

Πάνω απ 'όλα αυτά τα χρόνια ο συγγραφέας αφιερώνει χρόνο για να εργαστούν στη βιβλιοθήκη. Με 1819 ήταν όλα ένα κατάλογο των βιβλίων, τα οποία ήταν στην υπηρεσία του, και να καταγράφονται σε ειδικό δελτίο. Επιπλέον, Γκνέντιτς τακτικός ομιλητής σε συλλογές της βιβλιοθήκης.

συλλογή βιβλίων

Στη ζωή, ήταν αφελής και αφελής Γκνέντιτς NI βιογραφία του συγγραφέα, λέει ότι μόνο το πάθος του ήταν η λογοτεχνία και τα βιβλία. Η πρώτη τον βοήθησε να πάρει τον τίτλο του ακαδημαϊκού και το βαθμό του κράτους Σύμβουλος. Όσο για τα βιβλία, η Γκνέντιτς συγκεντρώθηκαν στην προσωπική του συλλογή από περίπου 1.250 σπάνια και μερικές φορές τόμων. Μετά το θάνατο του ποιητή, όλοι μετακόμισε Πολτάβα γυμναστήριο κληροδότημα. Μετά την επανάσταση, βιβλία ήταν στη βιβλιοθήκη της Πολτάβα, και στη συνέχεια ορισμένοι από αυτούς μεταφέρθηκαν στο Χάρκοβο.

Το 1826 Γκνέντιτς απονεμήθηκε ο τίτλος του Αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Πετρούπολης Αγίου Επιστημών. Ισόβια μεταφραστεί τα έργα του Βολταίρου, του Σίλερ, του Σαίξπηρ.

Η αρρώστια και ο θάνατος

Γκνέντιτς Νικολάι Ιβάνοβιτς - ποιητής όμορφο και επάξια αξία ακόμη και από τους συγχρόνους του. Αλλά δεν είναι τα πάντα στη ζωή του τόσο ρόδινα. Ασθένειες, η οποία ξεκίνησε ως παιδί, δεν τον αφήνουν. Ο συγγραφέας πήγε πολλές φορές να αντιμετωπίζονται με τον Καύκασο, διάσημη για τα μεταλλικά νερά. Αλλά αυτό βοηθά μόνο για λίγο. Και το 1830, ασθένειες επιδεινωθεί με νέα δύναμη, ενώθηκαν μαζί τους και ακόμα και πονόλαιμο. Θεραπεία στη Μόσχα τεχνητά μεταλλικά νερά δεν είχε καμία επίδραση. Παρά την κατάσταση της υγείας, το 1832 ο ποιητής ήταν σε θέση να προετοιμάσει και να δημοσιεύσει μια συλλογή «Ποιήματα».

Το 1833 ο συγγραφέας έχει γρίπη. Αποδυναμωμένη σώμα δεν μπορεί να αντέξει τη νέα ασθένεια, και 3 Φεβρουαρίου 1833 ο ποιητής πεθαίνει σε ηλικία 49 ετών. Σε αυτό το σύντομο βιογραφικό τελειώνει. Γκνέντιτς Νικολάου θάφτηκε στην Αγία Πετρούπολη Tikhvin νεκροταφείο. Στο τελευταίο ταξίδι του συνοδεύεται Πούσκιν, Krylov, Vyazemsky, Olenin, ΡΙβίηβν και άλλοι επιφανείς λογοτέχνες της εποχής.

δημιουργία

Στο επίκεντρο του συγγραφέα στίχων ήταν πάντα η ιδέα της εθνικότητας. Γκνέντιτς Νικολάι Ιβάνοβιτς προσπάθησε να απεικονίσει το ιδανικό της αρμονικής και εργασιακά δικαιώματα. ήρωας του ήταν πάντα γεμάτη πάθος και την ελευθερία. Αυτό είναι αυτό που προκάλεσε τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για τον ποιητή Σαίξπηρ, Ossian και αρχαία τέχνη γενικότερα.

χαρακτήρες Ομήρου φάνηκε Γκνέντιτς επιτομή του ηρωικού λαού και πατριαρχική ισότητας. Το πιο διάσημο έργο του έγινε «Ψαράδες», στο οποίο ο συγγραφέας εντάχθηκε στο ρωσικό φολκλόρ με την ομηρική στυλ. Δεν υπάρχει αμφιβολία αυτό το ειδύλλιο θεωρείται η καλύτερη πρωτότυπη δημιουργία Γκνέντιτς. Ακόμη Πούσκιν σε υποσημείωση «Evgeniyu Oneginu» ανέφερε εγχόρδων τους αυτού του προϊόντος, ιδίως περιγραφή Πετρούπολη λευκό νύχτες.

Ανάμεσα στα έργα του συγγραφέα είναι να παρέχει τα ακόλουθα:

• «Η ομορφιά της Ossian.»
• "Hostel".
• «Περού για τον Ισπανό.»
• «Σε ένα φίλο».
• «Στο τάφο της μητέρας.»

«Ιλιάδα»

Το 1807, ανέλαβε τη μετάφραση της «Ιλιάδας» Γκνέντιτς Nikolai Ivanovich. Τα ποιήματα γράφτηκαν σε εξάμετρο, που ήταν κοντά στο πρωτότυπο. Επιπλέον, ήταν η πρώτη ρωσική στίχο μετάφραση του Ομήρου. Το έργο διήρκεσε περισσότερα από 20 χρόνια, και το 1829 η πλήρης μετάφραση, δόθηκε στη δημοσιότητα. Εργασίας είχε μια μεγάλη κοινωνικο-πολιτιστικό και ποιητική αξία. Πούσκιν που ονομάζεται «υψηλής κατόρθωμα.»

Η ίδια η ιδέα της μετάφρασης ήρθε για να Γκνέντιτς ακόμα και στην πρώιμη παιδική ηλικία, όταν διάβασε για πρώτη φορά τα έργα του Ομήρου. Πριν από αυτόν, αυτό έγινε με πολλούς διάσημους συγγραφείς, μεταξύ των οποίων Lomonosov Trediakovskii. Αλλά καμία προσπάθεια ήταν ανεπιτυχής. Η κατάσταση αυτή έχει δώσει τη μεταφορά Γκνέντιτς ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα και σημασία.

ενδιαφέροντα γεγονότα

Έζησα μια όμορφη καταπληκτική ζωή Γκνέντιτς Nikolai Ivanovich. Σύντομη βιογραφία του συγγραφέα μπορεί να αποτελείται μόνο από τα ενδιαφέροντα γεγονότα που συνέβησαν σ 'αυτόν:

• Olenin φορά εισάγεται Γκνέντιτς ως ένα διάσημο και εξαιρετικό ερμηνευτή στα σαλόνια της Μεγάλης Δούκισσας Catherine και η αυτοκράτειρα Μαρία Feodorovna. Εξοικείωση με βασιλική έγινε καθοριστική για τον ποιητή. Χάρη για να την βοηθήσει ο συγγραφέας χορηγήθηκε σύνταξη ζωή, έτσι ώστε να μπορεί να αφιερώσει όλο το χρόνο του σε μετάφραση «Ιλιάδα».
• Γκνέντιτς ήταν ο πρώτος που άρχισε να δημοσιεύει ποιήματα ακόμα νέος και άγνωστος Πούσκιν.
• Ο συγγραφέας τιμήθηκε με δύο μετάλλια για τη λογοτεχνική του καριέρα - Βλαντιμίρ IV βαθμό και ο βαθμός της Άννας ΙΙ.

Σήμερα, όλοι οι μαθητές γνωρίζουν από ποιον ήταν Νικολάου Γκνέντιτς και η συμβολή που έκανε στη ρωσική λογοτεχνία. Παρ 'όλα αυτά, το όνομά του διατηρείται μέσα στους αιώνες, και η μετάφραση «Ιλιάδα» εξακολουθεί να θεωρείται αξεπέραστη.