Μαρία Boguslavka - ο κύριος χαρακτήρας του Συμβουλίου του ουκρανικού λαού. Ουκρανικά λογοτεχνία

Δούμα - μια λυρική-επικά έργα της Ουκρανίας λαϊκής τέχνης για τα γεγονότα της ζωής των Κοζάκων αιώνες XVI-XVIII. Θα εκτελούνται με τη συνοδεία της ρετσιτατίβο Bandura, λύρα ή Kobza περιπλάνηση τραγουδιστές. Αυτό το είδος είναι μια καθαρά ουκρανική λαϊκή λογοτεχνία. Σύμφωνα με την ιστορία και το ύφος τους είναι κοντά στο σκλάβο κλάμα.

Από τα χείλη των ανθρώπων στη σελίδα συλλογές

Λυρική και επικά έργα του XVI αιώνα δεν έχουν διασωθεί στην εποχή μας, υπάρχει μια αναφορά για την ύπαρξή του σε ορισμένες πηγές. Το γεγονός ότι το κείμενο των τραγουδιών πέρασε από στόμα σε στόμα, και άρχισε να τα γράψω μόνο στο XVII αιώνα. Φυσικά, ήταν δεκάδες εκδοχές της ίδιας σκέψης, γιατί κάθε καλλιτέχνης στη δική του τροποποίησε το κείμενο, κάτι προσθέτοντας και αφαιρώντας κάτι. Με αυτούς τους συλλέκτες της λαϊκής τέχνης, όπως Νικολάου Tsertelev, Παντελεήμονα Kulish, Νικολάου Maksimovich, Ambrose Metlinsky, Ισμαήλ Sreznevsky, ο χρόνος μας έχει έρθει σε αρκετές εκατοντάδες σκέψεις σε διαφορετικές ερμηνείες.

Μεταξύ αυτών, «Μαρία Boguslavka,» πρώτη καταγεγραμμένη στα 50-ες του περασμένου αιώνα στην επαρχία Χάρκοβο με το στόμα Kobzar Rigorenka Krasnokutsk από το χωριό. έχουν αρκετές δεκάδες παραλλαγές αυτού του τραγουδιού έχουν συγκεντρωθεί μέχρι τις 30 δεσμούς του 20ου αιώνα. Αλλά το κύριο είναι το ένα κείμενο, το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το «Σημειώσεις για τη Νότια Rus» Παντελεήμονα Kulish.

Θα διερευνηθεί αμέτρητες φορές. Ακόμη και ο Taras Shevchenko που δημοσιεύθηκε στο «Primer για το νότιο ρωσικό σχολείο.» Το οικόπεδο ενέπνευσε επίσης Michael Staritskogo να γράψει το δράμα, και συνθέτης Αλέξανδρος Sveshnikov - η δημιουργία του μπαλέτου.

«Μαρία Boguslavka»: συγγραφέα

Αν πούμε ότι δεν είναι, τότε είναι λάθος. Ναι, δεν είναι γνωστό ποιος πρώτος επινόησε λέξεις και ακουγόταν σαν το αρχικό κείμενο, έτσι ώστε κάποιος δεν μπορεί να αποδοθεί σε έναν συντάκτη. Στην περίπτωση αυτή, θεωρείται ότι είναι - το αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς. Και αυτό είναι αλήθεια. Δούμα, καθώς και οποιαδήποτε άλλα έργα της λαϊκής τέχνης, πέρασε κάτω από στόμα σε στόμα. Αυτό σημαίνει ότι αν η ιδέα του τραγουδιού ήταν ξένη προς την εθνική αυτοσυνειδησία, δεν θα έχουν ριζώσει και δεν perepevali ξανά και ξανά. Κάθε Kobzar (συνήθως ήταν οι φορείς της δημοτικά τραγούδια) προστίθεται η συμβολή του στο κείμενο, ελαφρά την αλλαγή. Πιστεύω λοιπόν ότι, «Μαρία Boguslavka», όπως και όλοι οι άλλοι - είναι πραγματικά ο καρπός μιας ολόκληρης εθνοτικής ομάδας.

Θέμα και την ιδέα

Αυτή η σκέψη είναι δικαίως θεωρείται το στολίδι του εθνικού έπους. Το θέμα που φέρνει αυτό το τραγούδι, - περιγραφή του αγώνα του ουκρανικού λαού κατά των Τούρκων, μεγάλη μείνετε Κοζάκοι σε εχθρό αιχμαλωσία και βοήθεια, η οποία θα καθιστούσε τους συμπατριώτες κορίτσι του Maroussia. Η ιδέα λειτουργεί είναι η καταδίκη της υποδούλωσης και την ταλαιπωρία που υπέστησαν οι Ουκρανοί, και σε μια δήλωση της πίστης σε μια καλύτερη ζωή. Εθνική συνείδηση ήθελε να επικοινωνήσει με τους συγχρόνους και των μελλοντικών γενεών μέσω μιας σκέψης εξής σκέψη: δεν έχει σημασία πόσο πολλές λύπες και τις ταπεινώσεις βιώσει, η ελευθερία είναι δυνατή χάρη στις τολμηρές και γενναίες δράσεις.

Ένα είδος ποιητικής μορφής (λεκτική έμμετρο λόγο, η επανάληψη των ποινών), ακριβή κατασκευή του οικοπέδου, μια αφηγηματική περιγραφή της φύσης των γεγονότων, μια ισχυρή λυρισμό, η διείσδυση στον εσωτερικό κόσμο των χαρακτήρων - όλα αυτά είναι τυπικά συμπτώματα της λυρικής-έπος που συνδέονται με τραγούδι για Marusyu Bogulavku αυτό.

σύνθεση

Εισαγωγή: η ιστορία των Κοζάκων βρίσκονται σε αιχμαλωσία στην τουρκική Χαν.

Το κύριο μέρος της υπόσχεσης Μαρούσι Boguslavka απελευθερώσει τους συμπατριώτες.

Λήγει κορίτσι που κρατά πίσω μια λέξη, αλλά αρνείται να τρέξει με τους Κοζάκους στην πατρίδα.

ιστορία

Δούμα ξεκινά από τη διαπίστωση ότι μήκους 30 700 Κοζάκοι χρόνια μαραζώνει στη φυλακή, και δεν είδε ένα λευκό φως. Έρχεται να τους Μαρία Boguslavka και να τους ρωτάει αν ξέρουν τι αύριο είναι αργία στην Ουκρανία. Φυσικά, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε, και εκείνη τους λέει ότι είναι το Πάσχα. Κοζάκοι αρχίσει Marusyu κατάρα, επειδή διεγείρει την καρδιά τους, αλλά εκείνη τον ρωτάει να μην το πράξει λόγω της υποσχέσεις τους να απελευθερώσουν την παραμονή των διακοπών. Ο σύζυγός της, ο Τούρκος Khan, όταν πρόκειται για το τζαμί, τα χέρια της δίνει τα κλειδιά της φυλακής. Maroussia, όπως είχε υποσχεθεί, φροντίζει να ξεφύγουν οι Κοζάκοι. Σε χωρίστρα, ζητώντας τους να έρθουν στην πόλη Bohuslav, είπε ο πατέρας της, που δεν είχε εισπράξει τα χρήματα για να αγοράσει, επειδή είναι «poturchilas, pobusurmenilas». Λήγει ουκρανικό εθνικό συμβούλιο ζητώντας από τον Θεό για την απελευθέρωση όλων των σκλάβων.

Η εικόνα του κύριου χαρακτήρα

Δεν αποκάλυψε μία φορά, αλλά σταδιακά, κατά τη διάρκεια της ιστορίας. Marussia - ένας απλός σκλάβος, που συνελήφθη, όπου έγινε μια γυναίκα, μια παλλακίδα του τουρκικού Χαν. Θυμάται το παρελθόν της ως αποκαλεί τον εαυτό του «Η κόρη ιερέα», ότι είναι η κόρη του ιερέα. Μαρία Boguslavka ειλικρινής και ευγενής, λέει με ειλικρίνεια τις Κοζάκοι για τις προθέσεις τους να τους απελευθερώσουν και για τους οποίους δεν θεωρεί ότι δικαιούται να θέσει και πάλι το πόδι στη γη τους.

Η τραγωδία της θέσης της ότι, ακόμη και με την ευκαιρία να ξεφύγει, που δεν το απολαμβάνουν. Ήταν χτυπημένος από τη συνείδηση, γιατί για πολλά χρόνια σε αιχμαλωσία έγινε μια μουσουλμανική, αν και ο πατέρας της ήταν ένας ιερέας. Μαρία Boguslavka εξηγεί ότι «pobusurmenilas για την πολυτέλεια τουρκικό για καλούδια ατύχημα.» Αλλά συμπάθεια αφηγητής για bokeh ηρωίδα, και προσπαθεί να μην το καταδικάσουμε, αλλά για να προκαλέσει συμπάθεια.

ιστορική βάση

Τα πραγματικά γεγονότα σχετικά με την ύπαρξη ενός πραγματικού Μαρούσι Boguslavka όχι. Είναι πιθανό, μια συλλογική εικόνα. Στα χρόνια της τουρκικής καταπίεσης των πολλών κοριτσιών ελήφθησαν σε αιχμαλωσία, και μερικές ακόμη και κατάφερε να φτάσει σε θέση επιρροής σε μια ξένη χώρα. Τουλάχιστον ένα τέτοιο γνωστό - Nastya Lisovskaya, έγινε η σύζυγος του Σουλτάνου Σουλεϊμάν. Και για το καλό των συμπατριωτών τους είναι κορίτσια διακινδύνευσαν τη ζωή τους.

Αυτά τα πρωτότυπα έργα, όπως η σκέψη για Marusyu Boguslavka, είναι άξιζε παγκόσμιας λογοτεχνίας.